هیچ کس آیا توانسته است غم فاطمه (س)را در سوگ پدر به تصویر بکشد جز ناله های بیت الاحزان فاطمه؟ در اندوه جگر سوز علی در مواجهه با فاطمه میان در و دیوار و گاه شستن صورت نیلی و بازوی کبود فاطمه هیچ هنرمند عارفی توانسته است مرثیه بسراید آنچنانکه از عمق رنج آدمی در چروک های پیشانی علی خبر دهد و وسعت غمهای خلقت را در پهنای اشک علی بشناسد و بشناساند  جز اشک پنهانی علی؟  

سوز اشکهای فاطمه هنوز پای عارفان را در بیت الاحزان او سست می کند و کمر ابرار را می شکند و آتش به جان اولیاالله می اندازد.   

معاذالله که رشحه هیچ قلمی بتواند با اشک سوزناک علی به هنگام شستن پیکر فاطمه برابری کند.کجاست اسماء؟ از او بپرسید فرشتگانی که در اشکهای آن هنگام علی به تبرک غسل میکردند بال و پرشان نسوخت؟    

آنچه بر پیشانی تاریخ تشیع چروکهایی اینچنین عمیق آفریده دردهایی از این دست است.دردهایی که گفتنی نیست ؛بیان کردنی نیست ؛تصویر و تصور کردنی نیست.

انگار که تاریخ را در سرزمین شیعه با خون رقم میزنند با مظلومیت خون.  

                                                     قسمتی از مقدمه کتاب کشتی پهلو گرفته(سید مهدی شجاعی)